توسعه و پیاده سازی روش های پیشرفته نظارت و کنترل نیازمند اندازه گیری متغیرهایی است که تعیین آن ها به روش فیزیکی امکان پذیر نیست یا اینکه سنجش آن ها بسیار دشوار است. حسگرهای نرم می توانند با تخمین متغیرهای دشوار اندازه گیر بوسیله متغیرهای آسان اندازه گیر جایگزین مناسبی برای حسگرهای سخت افزاری باشند. در این مقاله حسگر نرم داده محور بر مبنای مدل سازی پارامتر وابسته به حالت با استفاده از تکنیک متغیر سودمند محلی (LIV) به منظور تخمین کیفیت در فرآیند تنسی ایستمن ارائه گردیده است. این تکنیک ساختاری ساده دارد و نسبت به سایر روش های مدلسازی به تعداد متغیرهای ورودی کمتری نیازمند است، قابلیت شناسایی متغیرهای تأثیرگذار بر روی متغیرهای هدف را نیز داراست. در این مطالعه، مدل های حسگر نرم مبتنی بر LIV به منظور پیش بینی غلظت اجزاء A و E توسط نرم افزار MATLAB توسعه یافتند. نتایج حاصل از ارزیابی مدل های ارائه شده بر روی مجموعه داده ی آزمون، خطای جذر میانگین مربع خطا (RMSE) را به ترتیب 0/3191 و 0/0174 برای جزء A و جزء E گزارش می دهد. مدل LIV پیشنهادی، خطای پیش بینی (RMSE) برای غلظت جزء E را نسبت به روش های کمینه مربعات جزئی (PLS) و کمینه مربعات جزئی درونی پویا (DiPLS) به ترتیب به میزان 98/18 % و 97/6 % کاهش داده است.

فهم و شناخت سازوکار جفت شدگی الکترون ها در ابررساناهای جدید، از مسائل بنیادین در زمینه ابررسانایی است. سازوکار جفت شدگی الکترون ها، با پارامتر نظم و در واقع با ساختار گاف یک ابررسانا رابطه مستقیم دارد. ابررساناهای متعارف موج s، دارای ساختار گاف متقارن در اطراف سطح فرمی هستند. حضور این ساختار پارامتر نظم متقارن، موجب می شود که بسیاری از خواص فیزیکی ماده در دماهای پایین، رفتار نمایی نسبت به دما نشان دهند. در حالی که حضور انواع گره های (صفرها) ناشی از شکست تقارن در تابع گاف ابررسانای بسیاری از ابررساناهای جدید، نشان دهنده وجود یک پارامتر نظم متفاوت از پارامتر نظم یک ابررسانای متعارف و در نتیجه، یک سازوکار متفاوت جفت شدگی می باشد. در این مقاله نشان می دهیم چگونه اندازه گیری های هدایت گرمایی در دماهای نزدیک به صفر کلوین، منجر به تشخیص پارامتر نظم ابررسانا در ترکیب CeIrIn5 می شود.

روش های آماری در بررسی کیفیت آب در مناطق مختلف استفاده می شود که ازجمله این روش ها آمار یک متغیره و چند متغیره می باشد. در منطقه مورد مطالعه با توجه به نمودار خوشه ای پارامترهای کیفی آب های زیرزمینی منطقه در دو خوشه قرار گرفتند که ناشی از عوامل تأثیر سازندها و فاکتورهای زمین شناسی می باشد. روش تحلیل مؤلفه اصلی داده ها نشان داده است که فاکتورهای تأثیرگذار در کیفیت آب زیرزمینی املاح محلول، هدایت الکتریکی، بی کربنات، کلراید، کلسیم، منیزیم، سدیم و سختی است. با توجه به مشخصه های موجود در هر عامل و منشأ آن ها، مبین تأثیر سازندهای زمین شناسی، سنگهای آهکی و تبخیری در منطقه است. در بررسی مقدار ضریب همبستگی پارامتر های آب زیرزمینی منطقه مورد مطالعه، نشان داد که همبستگی بالای بین سدیم وکلر را نشان دهنده انحلال هالیت سازند گچساران در منطقه مورد مطالعه است. همبستگی بالای بین هدایت الکتریکی با سولفات، سدیم و کلر را می توان به انحلال هالیت و نمک های سولفاته به خصوص سولفات کلسیم ارتباط داد. همچنین همبستگی بین بی کربنات و منیزیم را نشانگر نقش انحلال دولومیت در افزایش غلظت کلسیم موجود در آب دانست. شاخص کیفی آب زیرزمینی در منطقه بررسی شده که نشان می دهد کیفیت آب زیرزمینی در منطقه بین 73 تا 81 بوده و بیان کننده مناسب تا قابل قبول است که متأثر از عوامل زمین شناسی (سنگ شناسی) و جهت جریان در منطقه باشد. همبستگی بین شاخص کیفی آب زیرزمینی و پارامترهای کیفی نشان داد که سختی کل و میزان بی کربنات و جامدات محلول بیش ترین تأثیر را در کیفیت آب زیرزمینی داشته است.

طراحی پی به طور متداول با محاسبه ظرفیت باربری مجاز و با استفاده از مقاومت برشی و نشست خاک انجام می شود. مقاومت برشی خاک حاصل اندرکنش مجموعه ای از عوامل از قبیل زاویه اصطکاک داخلی زهکشی شده و پارامتر چسبندگی زهکشی نشده در یکی از شرایط بیشینه، بحرانی، یا باقی مانده می باشد. بسته به نفوذپذیری خاک، نشست خاک شامل نشست های آنی و تحکیم است. نشست در آزمایشگاه با بارگذاری نمونه های محصور خاک در شرایط اشباع بدست می آید. با در دست داشتن نشست، ظرفیت باربری نهایی به نشست مجاز (بسته به شرایط سازه مورد نظر) محدود می شود. نهایتا، با استفاده از ضریب اطمینان قرارداری 3، ظرفیت باربری محدود شده به ظرفیت باربری مجاز تقلیل می یابد. با وجود به کارگیری این شیوه محافظه کارانه، مقاومت مجاز باربری، گاها، قادر به تامین کامل ملزومات نشست پذیری طرح نیست. اگرچه امروزه محاسبه مقاومت برشی بین مهندسین ساختمان مساله ای آسان و روشن محسوب می شود، باورهای ساده و عملی مانع درک بنیادین آن شده اند. استفاده از روابط کلاسیک مقاومت برشی برای تمامی انواع خاک، فارغ از شرایط خاص حاکم بر هر پروژه و ترکیبات خاص هر خاک، موجب توصیه مقادیر نادرست بیشینه نشست در گزارشات مکانیک خاک می گردد؛ در حالی که انتخاب یک مسیر بارگذاری-آب اندازی مناسب برای هر نوع خاص خاک ممکن است به مقادیر بالاتری از نشست بیشینه بی انجامد. به این خاطر در مقاله حاضر، ادبیات عملی مقاومت برشی از متون اولیه تا پیشرفت های اخیر، با هدف ایجاد درک بهتری از ابزارهای ساده طراحی مرور و بررسی شده است.

پس از استفاده از نگرش متدولوژی سطح پاسخ RSM در بحث طراحی پارامتر استوار RPD، با دو معادله my و sy روبرو می شویم که باید در آن مقادیر عوامل کنترل بگونه ای تعیین گردند که دو تابع هدف تا حد امکان به مقادیر ایده آل شان نزدیک باشند. برای رسیدن به این مقصود روش Lp متریک در این زمینه ارایه و در یک مثال عددی حداکثر – بهتر تحلیل حساسیت آن صورت گرفته است. همچنین در این مقاله اثر نادیده گرفتن عوامل اغتشاش غیر قابل کنترل در مرحله آزمایش در تخمین ضرایب و در جابجایی نقطه بهینه مورد تحلیل قرار گرفته است.